Έμπνευση της στιγμής ή… της ζωής – Έργο που το έχω ξαναδεί και μ’ αρέσει

Το ‘χεις και δεν το θες. Δεν το ‘χεις και σου λείπει. Όχι απλά σου λείπει…το ζητάς…το χρειάζεσαι… καταλαβαίνεις ότι είναι μέρος σου.

Είναι μέρος σου αλλά δεν σου ανήκει. Πώς μπορεί όμως κάτι να είναι μέρος σου και να μην σου ανήκει; Το μοιράζεσαι. Άρα ένα κομμάτι του είναι δικό σου. Όχι ολόκληρο. Σαν πίτσα που την κόβεις σε κομμάτια. Όλη θες να τη φας αλλά σε προλαβαίνουνε. «Τσιμπάνε», σαν γατιά που αρπάζουνε τα κόκκαλα ακόμη κι όταν δεν πεινάνε μπας και τους το πάρει άλλος.

Το δέχεσαι. Δεν σου αρέσει, αλλά το δέχεσαι. Αφού το χρειάζεσαι. Σου δίνει τροφή. Για σκέψη, για διασκέδαση ακόμη. Ξεχνάς λίγο τη δική σου ζωή. Αν και είναι μέρος σου. Άρα είναι και ζωή σου. Γίνεται ζωή σου.

Άμα δεν το θες σε βρίσκει. Άμα το θες… υπάρχει επιλογή. Η μία συνειδητή. Ή που δεν θα το βρεις γιατί έτσι γουστάρει το σύμπαν, ή που θα το πάρεις πάνω σου και θα το δημιουργήσεις.

Μπερδεύτηκες; Όλοι τα χάνουν κάποια στιγμή. «Δεν θέλω άλλο. Αρκετά. Κουράστηκα». Δεν είναι για όλους. Ούτε για πολύ. Κάποτε έρχεται και σε σεζόν. Πρώτη, δεύτερη… To be continued. Αλλάζουν οι χαρακτήρες… πέθαναν για να πάνε σε καινούργια σειρά σε άλλο κανάλι… και του χρόνου επιστρέφει στο προηγούμενο. Έκανε καλύτερα νούμερα και δεν του το ‘χανε…

Τι είναι; Γρίφος για δυνατούς παίκτες... δράμαααα… Δράμα.