Δεν ξέρω τελικά ποιο είναι το μεγαλύτερο άγχος, ανησυχία αν θέλετε, στη ζωή. Υπάρχει το άγχος να βρεις δουλειά και να αντεπεξέλθεις οικονομικά στις υποχρεώσεις σου, άγχος στο να βρεις μια δουλειά που να σου ταιριάζει, άγχος για να βρεις το σωστό ταίρι στη ζωή σου, άγχος για να μεγαλώσεις τα παιδιά σου και με ανέσεις και με ηθικές αξίες, άγχος... άγχος...
Εγώ τα συνοψίζω όλα στο "άγχος του να μεγαλώνεις". Από παιδί μαθαίνεις στα χάδια, στα παιχνίδια, στους πολλούς φίλους και καθώς μεγαλώνεις ψάχνεις μόνο τους καλούς φίλους, βρίσκεσαι στα πρώτα αθώα φλερτ, στον πρώτο και πραγματικά αξέχαστο έρωτα και συνεχίζεις να μεγαλώνεις μαθαίνοντας τι πάει να πει ψέμα, απληστία, έρχεσαι αντιμέτωπος με καλυμμένες και φανερές απάτες και κατανοείς τις ανάγκες που προκαλεί η έλλειψη χρημάτων αλλά και η έλλειψη αγάπης. Και μεγαλώνεις και συνεχίζεις να μεγαλώνεις κι άλλο, έχοντας πάρει μόνο μια μικρή γεύση της ζωής, όπως αποδεικνύεται εκ των υστέρων, καταλαβαίνοντας επιτέλους την πραγματική αξία του χρόνου, της φιλίας, της αγάπης. Σε όλη αυτή τη διαδικασία "του να μεγαλώνεις" βρίσκεσαι σε ένα συνεχές άγχος για το τι θα γνωρίσεις στο μέλλον, τι θα πράξεις, πως και εάν πρέπει να το πράξεις, ποιο θα είναι στην τελική το μέλλον.
Η σκέψη και μόνο για το μέλλον προκαλεί άγχος και αγωνία με ακόμη πιο έντονα συναισθήματα όταν το μέλλον είναι ζοφερό. Και δυστυχώς το άγχος σε αποτρέπει από το να προχωρήσεις στο μέλλον και σε σπρώχνει στο να μιμηθείς ή να ξαναζήσεις στιγμές της ζωής σου όπου ένιωθες ασφαλής. Ο ίδιος ο οργανισμός αντιδρά προς το άγχος είτε με πονόκοιλους, είτε με πονοκεφάλους, έντονο σφίξιμο στο στήθος, θολή όραση σε μια προσπάθεια να "νικήσει" τα αισθήματα αυτά της έλλειψης χρόνου και σταθερότητας στη ζωή μας.
Ο πιο σωστός τρόπος για να αντιμετωπίσεις αυτό το άγχος και κάθε δυσκολία που έρχεται στη ζωή δεν είναι ούτε η φυσική άσκηση, ούτε η καλή διατροφή, ούτε η ενασχόληση με δραστηριότητες της αρεσκείας σου - που φυσικά και βοηθούν - αλλά είναι η σωστή και θετική αντίληψη του τι συμβαίνει γύρω σου, της ζωής σου, του εαυτού σου.
Κάθε ανάσα, κάθε λέξη, κάθε ανοιγόκλεισμα των βλεφάρων μας είναι μια καινούργια εμπειρία, είναι όλα στιγμές που ζεις, αγαπάς και φυλάς καλά μες την καρδιά σου. Είναι αυτές οι στιγμές που σε κάνουν να μεγαλώνεις και όχι ο χρόνος. Και μη ξεχνάμε πως κάποια στιγμή το μέλλον που τώρα φοβόμαστε θα γίνει κάποτε παρελθόν και απλές στιγμές της ζωής μας. Και με αυτή τη σκέψη στο μυαλό, κανένα άγχος δεν μπορεί να "νικήσει".
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου