Φόβος. Συναίσθημα ανησυχίας εξαιτίας κινδύνου, τρόμος. Πολλοί οι κίνδυνοι, πολλοί και οι φόβοι μας. Όσο πιο αδύνατος νιώθεις τόσο πιο εύκολα φοβάσαι. Για αυτό δικαιολογείται και η επιθυμία πολλών να γίνουν πιο δυνατοί και τρέχουν στα γυμναστήρια. Για να νιώσουν δυνατοί και να πάψουν να φοβούνται. Άποψη και αυτή.
Από τους μεγαλύτερους φόβους λένε, είναι ο θάνατος. Δεν τον φοβάμαι το θάνατο. Έχω γίνει φίλος μαζί του. Το σκοτάδι πάλι το φοβόμουν. Αόριστος. Τότε που ήμουν μικρός και το φως στο υπνοδωμάτιο το σβήνε η μάνα μου. Δε φοβάμαι ούτε να μην αγαπηθώ. Το πιο πιθανόν είναι να να έχω αγαπηθεί και να μην το έχω καταλάβει.
Από τους μεγαλύτερους φόβους λένε, είναι ο θάνατος. Δεν τον φοβάμαι το θάνατο. Έχω γίνει φίλος μαζί του. Το σκοτάδι πάλι το φοβόμουν. Αόριστος. Τότε που ήμουν μικρός και το φως στο υπνοδωμάτιο το σβήνε η μάνα μου. Δε φοβάμαι ούτε να μην αγαπηθώ. Το πιο πιθανόν είναι να να έχω αγαπηθεί και να μην το έχω καταλάβει.
Δεν φοβάμαι ούτε και τον εαυτό μου. Θα αγχωθώ, θα μελαγχολήσω, θα παρεκτραπώ, θα πω και δυο λόγια παραπάνω...Κάποια στιγμή θα το ξεπεράσω και πάλι απ' την αρχή.
- Τους άλλους ανθρώπους; - Ε ναι. Αυτούς τους άλλους ανθρώπους τους φοβάμαι λίγο. Απρόβλεπτοι οι άνθρωποι, έτσι δημιουργήθηκαν. Απρόβλεπτες και οι πράξεις τους, όσο απρόβλεπτες μπορούν να ναι στις μέρες μας.
- Τις γυναίκες περισσότερο; - Τις γυναίκες περισσότερο. Το πρώτο μάθημα ενός άντρα αυτό είναι. Να τις φοβάσαι τόσο, όσο τις αγαπάς. Και αν είναι κάτι που όλοι ανεξαιρέτως οι άνθρωποι φοβούνται είναι αυτό που δεν μπορούν να καταλάβουν.
Αν είναι κάτι που σίγουρα φοβάμαι είναι το τέλος που θα ρθει, να με βρει σαν και τους ανθρώπους που λυπάμαι, απελπισμένο για λίγη σημασία, για ψίχουλα αγάπης, κατανόηση, χωρίς ελπίδα. Τι αξία θα χε τότε το τέλος; Αφού θα χε έρθει ήδη προ πολλού. Φοβάμαι ακόμη να μην προλάβω να ζήσω αυτά που θέλω να ζήσω, αυτά που πρέπει να ζήσω...να μη φύγω σκεπτόμενος "θα μπορούσα να κάνω περισσότερα"...
...και γράφοντας αυτά σκέφτομαι...και αν τα 'χω κάνω όλα τότε...τότε τι...θα φύγω ευτυχισμένος, ανακουφισμένος, ικανοποιημένος...λες; Μπα! Το χει ο άνθρωπος να ψάχνεται συνεχώς, να αναζητά το "είναι" του, να σκέφτεται, να δημιουργεί...μέχρι η φλόγα του να σβήσει.
Τίποτα δεν έχω να φοβάμαι...τίποτα παρά τον φόβο τον ίδιο..το αίσθημα αυτό που άλλοτε σε αποτρέπει και άλλοτε σε παρακινεί σε πράξεις που διαφορετικά δεν θα έκανες...που δεν πίστευες ότι θα μπορούσες..κι όμως έγινε κι αυτό...φοβήθηκα!
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου